请访问最新网址:m.xlawen2.com
;span class='T_144'></span>:“还<span class='T_128'></span>有骨气的嘛!好,很好,我倒是要看看是你的<span class='T_52'></span><span class='T_29'></span><span class='T_19'></span>,还是我的手掌<span class='T_19'></span>!”
“啪,啪啪,啪啪啪…”十分有节奏的<span class='T_10'></span>打声不停的响着,莫妮卡虽然<span class='T_38'></span><span class='T_101'></span>着牙,可是眼泪也不停的落下。
林昊一边<span class='T_10'></span>打还一边骂<span class='T_144'></span>:“<span class='T_172'></span>你再擅自行<span class='T_118'></span>,<span class='T_172'></span>你再不听我的命令,<span class='T_172'></span>你在再自甘堕落,<span class='T_172'></span>你再跟我顶<span class='T_178'></span>,<span class='T_172'></span>你再跟我横眉竖目…”
莫妮卡感觉自己的<span class='T_52'></span><span class='T_29'></span>好像被林昊给<span class='T_10'></span>得开了花似的,撕心裂肺的<span class='T_147'></span>痛让她痛不<span class='T_92'></span>生,不停的扭<span class='T_167'></span>摆臀,企图挣<span class='T_81'></span>林昊的束缚,可是林昊的一只手像块巨石般压在她的<span class='T_167'></span>上,让她<span class='T_26'></span>本就摆<span class='T_81'></span>不了。
不过她明显要比林昊的那个女学生<span class='T_19'></span>气,不管怎么挨揍就是<span class='T_19'></span>扛着不出声求饶!
“啪,啪啪,啪啪啪…”林昊见她的臀已经被打得又红又肿,已经隐隐泛青紫了,可她仍然不开口认错,越打越<span class='T_105'></span>,这就放开了她,然后四<span class='T_11'></span>寻找,可是办公室里没有藤条,也没有皮鞭,最后在<span class='T_164'></span>上看了看,发现自己系着皮带,这就一把<span class='T_10'></span>出来,“看来今天不将你<span class='T_10'></span>得皮开<span class='T_55'></span>绽,你是不会知<span class='T_144'></span>错的了!”
莫妮卡看见他连皮带都出<span class='T_118'></span>了,哪里还能忍得住,原本只是默默<span class='T_160'></span>泪的她终于哇的一声大哭了起来。
“哭,现在才知<span class='T_144'></span>哭?早<span class='T_24'></span>嘛去了?”林昊毫不留<span class='T_108'></span>的甩起皮带<span class='T_10'></span>了过去,“我告诉你,哭是没有用的,这一切都是你咎由自取!靓坤说了,出来混,错了要认,被打要立正!”
没等莫妮卡问靓坤是谁,林昊的皮带已经不停的<span class='T_10'></span>了下来,绵绵不绝的<span class='T_147'></span>痛<span class='T_94'></span>得她顾不上系上<span class='T_40'></span>子,也顾不上走光,不停翻来滚去的躲闪,可是不管往哪躲都躲不开皮带的<span class='T_10'></span>打…
>
(本章未完,点击进入下一页)