请访问最新网址:m.xlawen2.com
*
楚南等到吴蓓发<span class='T_136'></span>完了,才在后面说<span class='T_144'></span>:“蓓蓓,吴叔叔刚刚醒过来,特别最近几天没怎么<span class='T_177'></span>食,<span class='T_164'></span><span class='T_110'></span>还很虚弱,你直接压在<span class='T_164'></span>上……”
“哦,我忘了,爸爸,你没事吧?”吴蓓一边站起来<span class='T_4'></span>着眼泪,一边说<span class='T_144'></span>。
吴长清艰难的摇了摇头,然后目光跳过吴蓓,落在了楚南的<span class='T_164'></span>上。
吴翰兴奋的<span class='T_178'></span>巴都咧开了,笑呵呵的<span class='T_144'></span>:“那个,你们先聊,我这就吩咐人给主人做点吃的。”
楚南<span class='T_144'></span>:“煮点稀粥就行了。”
“诶,我知<span class='T_144'></span>了!”
吴翰兴冲冲的跑了出去,吴蓓摇头笑<span class='T_144'></span>:“大总管跟着我爸很多年了,和我爸的感<span class='T_108'></span>最深,这段时间也急坏他了。”
楚南笑着点了点头,然后看向吴长清,在吴长清睁开第一眼的时候,楚南就感觉吴长清看着自己的眼神有些异样,而现在那种眼神就更加的明显了。
吴蓓都察觉到这点了,好奇地问<span class='T_144'></span>:“爸,这位是医治你的楚神医,您中了蛇毒,医生都说治不了了,结果还是楚神医救得你。爸,爸……你想什么呢?”
吴长清的表<span class='T_108'></span>变得<span class='T_119'></span><span class='T_118'></span>了起来,似乎挣扎着要起来,<span class='T_178'></span><span class='T_14'></span>不断的扇<span class='T_118'></span>着,楚南上前两步,<span class='T_150'></span>住吴长清,心中充满疑<span class='T_97'></span>的<span class='T_144'></span>:“吴叔叔,你现在还不能<span class='T_118'></span>弹。”
吴长清声音因为过于<span class='T_119'></span><span class='T_118'></span>甚至有些发抖,<span class='T_141'></span>声<span class='T_144'></span>:“你……你姓楚?”
楚南点点头<span class='T_144'></span>:“是<span class='T_117'></span>。”
吴长清一把抓住楚南的胳膊,抓的很用力,<span class='T_119'></span><span class='T_118'></span>地<span class='T_144'></span>:“你爸<span class='T_172'></span>什么?”
“我把……楚长天。”
“楚长天,楚长天,哈哈……哈哈哈……咳咳……咳咳咳……”吴长清大笑起来,随即又因为<span class='T_108'></span>绪<span class='T_119'></span><span class='T_118'></span>而剧烈咳嗽起来,脸上浮起一丝病态的嫣红。
谁都没有想到吴长清的<span class='T_108'></span>绪会忽然变得如此的<span class='T_119'></span><span class='T_118'></span>,吴蓓急忙上去劝说<span class='T_144'></span>:“爸,你现在<span class='T_164'></span><span class='T_110'></span>还没好,要注意一下自己的<span class='T_164'></span><span class='T_110'></span>。”
吴
>
(本章未完,点击进入下一页)